Konkurs „Nobliści na wesoło” rozstrzygnięty!

28 stycznia Samorząd Szkolny naszego Gimnazjum po raz pierwszy zorganizował konkurs literacki „Nobliści na wesoło”. Wzięło w nim udział 9 uczniów:  Oliwia Łukaszewska, Roksana Młocek, Damian Rudy, Weronika Sikora, Adrian Kaciczak, Patrycja Matusiak, Miłosz Światłowski, Szymon Brzeziński i Patryk Kamiński.

Konkurs został rozstrzygnięty 21 marca. A oto laureaci:

I miejsce – Patrycja Matusiak

II miejsce – Roksana Młocek

III miejsce – Weronika Sikora

Gratulujemy!

Koło dziennikarskie :Adrian Kaczicak

K j f S n

 

Poniżej prezentujemy wiersze laureatek oraz pozostałych uczestników konkursu.

I miejsce – Patrycja Matusiak

O Wisławie Marii Annie

Szymborska Anna Maria Wisława,

Czemuż „Wisława” imię na samym końcu się pałęta,

Skoro ta poetka święta, z „Dziennika Polskiego” do pisania wzięta,

taka przedziwna i od wszystkich inna ?

 

A czemuż to takie mam o Niej zdanie,

za moment, w te pędy – wątpliwości zostaną rozwiane.

Otóż, gdy Wisia Szymborska była mała,

a było to, gdy do szkoły uczęszczała,

wciąż pisała  i pisała-tylko pisać wszak umiała.

Rozkład zdania ?

Dla Wisi to były nudy,

gdyż wolała wiersze i fraszki tworzyć do obłudy.

 

Jednak Wisława prędko zmądrzała,

studia zaczęła i paręnaście  wypocin napisała,

Sól, Sto pociech, Wszelki wypadek,

Milczenie roślin, Wiersze wybrane.

Sto wierszy i jeden – dla Niej to za mało,

za Jej życia dwie i pół setki się ich wydało.

 

Skromna, zamknięta – co za bzdety,

Wisia lubiła piątkowe balety,

na których z artystami się bratała,

wenę i nowe ciekawe pomysły zdobywała.

Patrycja Matusiak kl. III a


Dom Wisi i Adama – rok 1996

Mówi raz Wisia do Włodka Adama,

„Włodek weź mnie uszczypnij-Nobla wyżebrałam !”

Adaś patrzy tępo, chyba sam nie wierzy,

„Ty, kobito ? Za co ?” – I tak do niej rzecze.

Jego ukochana patelnią Go zdzieliła i zdenerwowana po dzienniczek sięga :

„Za Pytania zadawane Sobie, Do Yeti wołanie i Poezje Ty baranie!”

Poeta tylko ziewa – a Wisię krew zalewa,

„Lepiej to Ci szło, jak nie pisałaś nic.”

I tak – Wisława wstała,

niemal zapłakana – kąśliwie powiedziała:

„Moje dzieła chociaż na 42 języki przetłumaczono.”

Wisia idąc dumnie, wykrzyknęła tylko: „W inną część Krakowa sobie dzisiaj pójdę.”

No i poszła…Włodek sam pozostał…

Patrycja Matusiak kl. III a


II miejsce – Roksana Młocek

Patron na wesoło

Maria Skłodowska-Curie w Warszawie urodzona,

A jest wielka uczona !

Na tereny Francji się przeniosła,

Serce Francuzów nadzieją uniosła !

Jednemu swe serce oddała

I żoną Piotra została.

 

Za osiągnięcia swe doceniona

Nagrodą Nobla została wyróżniona !

Uzyskała czysty rad

I tym podbiła cały świat !

Później polon odkryła

I tym honor ocaliła !

 

Maria to była wielka kobieta,

Choć nie było to kwestią tłustego kotleta !

Dzisiaj jest patronką wielu szkół,

Dlatego w pokłonie zginamy się dla niej w pół !

 

Może rymy te nie są najlepsze,

lecz niech wiwat Marii wystrzeli w powietrze !

Roksana Młocek kl. III b


III miejsce – Weronika Sikora

Nasz noblista

Czesław Miłosz, nasz noblista

wierszy ma kufrów trzysta.

Z Litwy pochodzi, lecz Polakiem jest

Nagrodę Nobla dostał też.

 

Jako mały berbeć uciekał żwawo,

by wojsko go nie schwytało.

Odwagą świecił dumnie

choć bał się okrutnie !

 

Uczniem był pilnym, lecz kochał rozrabiać,

mimo to bardzo się starał.

Został uczonym wielkim człowiekiem

pozwiedzał świata całą sakiewkę.

 

Będąc dorosłym, pomagał dużo

z pewnością świadczy o tym jego wielkie serduszko.

Honorowym gościem wielu miast jest

Dobry z niego mężczyzna też!

 

Doświadczeń wiele przez życie zdobył

Uczuciowym poetą więc był

Jego wiersze są pełne emocji

Za to kocha go cały tłum !

 

Jednak wiadomo, że życie kiedyś kończy się.

Mimo to odchodził, ciesząc się.

Nagrodę Nobla mu przyznano

więc dumny był z siebie jak duży lew !

 

Tęsknimy za nim, lecz na górze spotkamy się,

na pewno wierszy wiele już tam jest.

Teraz zakończę, lecz jeszcze napomknę

że warto wierzyć w siły swe !

Weronika Sikora kl. II


Chemiczna fizyczka

W Warszawie mieszkała

choć nie księżniczka, to

przez uczniów naszej szkoły

znana chemiczka.

 

Maria Skłodowska-Curie się zwała,

co teorie promieniotwórczości

w jednym paluszku miała.

 

Odkryła rad i polon

i choć pochodziła

z plemienia Polan to dumą

Polski była, co nasz naród

na studiach w Sorbonie sławiła.

 

Została odznaczona orderem

Legii narodu, choć fanką

Legii nie była z wyboru ?

 

Kobiecym wzorem była,

co dwie Nagrody Nobla zdobyła.

 

W Panteonie, w dowód uznania

zasług spoczęła, by pamiętała

o niej cała ziemia.

Oliwia Łukaszewska kl. III b


Chemiczna Rodzina

Maria Skłodowska to fajna jest panienka,

Do eksperymentów zawsze chętna.

Chemią i fizyką się fascynowała,

Więc się temu oddała.

 

Rad odkryła,

Polon odkryła,

A nagrody to nie mało,

Dwa razy się dostało.

 

Teorię promieniotwórczości opracowała,

Długo nad tym pracowała.

Nawet kiedyś w romans się wdała,

Ale później prędko tego żałowała.

 

Męża miała równie wybitnego,

Lecz w laboratorium promieniowania dużo złego,

Co i może doprowadziło do śmierci jego.

 

Córki dwie mu urodziła,

Ewa biografią jej się odwdzięczyła.

Irena córka druga,

Z chemią robiła cuda.

Nagrodę też dostała,

Bo sztuczną promieniotwórczość opracowała.

Adrian Kaciczak kl. II


Odkrycie godne Nobla

Pracowała dużo, wiele dokonała

i za to Nobla kiedyś dostała.

Odkryła pierwiastek dotąd nieznany,

który przyniósł jej sławę i chwałę.

Lecz był to wysiłek niemały.

Nim tego dokonała, wiele razy spudłowała.

Raz przypadkiem wysadziła salę.

w której pracowała stale.

Zajęła się promieniowaniem,

a gdy się budziła,  świeciła nad ranem.

Dotarła do celu, bo była uparta,

ale to była cena poświęceń warta.

Odkryła rad i polon i za to dziękujemy,

bo dzięki temu w chwale żyjemy.

I tu prawda się nie zmieniła,

Skłodowska wiele uczyniła.

Damian Rudy kl. III b


Starsza Wisława

Była sobie starsza Pani,

która zawładnęła naszymi sercami.

Nagrodę Nobla otrzymała

i z tego powodu bardzo się radowała.

Nasza mądra starsza Pani

przepadała za papierosami.

Zadziwiła nas swoimi wierszami

Nasza ukochana starsza Pani.

Patryk Kamiński kl. I b


Ideał

Wisława Szymborska jest ideałem,

jak zawsze promienna, z wielkim zapałem.

Jej dzieła literackie są pomysłowe,

tak jak i ona są idealne.

Troskliwa, opiekuńcza, taka ona jest,

po prostu na świecie najlepsza jest!

Szymon Brzeziński kl. I a